Stary ogród
Ogród pamiętający moje dzieciństwo, taty, a nawet dziadka. Stare jabłonie, grusze, wiśnie, czereśnie, śliwy oraz krzewy czarnej i czerwonej porzeczki, agrestu. Wiosną zakwitają krokusy, żonkile, połacie niezapominajek oraz gdzieniegdzie przebiśniegi. Zaczyna się robić tłoczno od pszczół, które startują niczym myśliwce ze swoich uli, powracając jak bombowce obciążone zebranym pyłkiem. Na drzewach pojawiają się pierwsze pąki, kwiaty, a potem przepyszne owoce. Ten spektakl trwa od wczesnej wiosny do późnej jesieni, którą zamykają szare renety. Przez cały ten okres ogród tętni życiem, kolorami i zapachami.
Ogrodnikom nie przeszkadza trawa do kostek, cieszymy się z kwitnących kwiatów i żywo zielonej natury. Latem znajdujemy tutaj schronienie przed palącym słońcem i słodki podarunek, w postaci miodu od naszych przyjaciółek. Zawsze jest również coś do zjedzenia, co roku jest wysyp owoców, raz jabłek, raz wiśni, czereśni, śliw, gruszek, a nawet brzoskwiń. Nie nawozimy, nie pryskamy, ogród żyje tak jak za czasów naszych babć i dziadków.
Kosimy trawę, gdy już naprawdę tego wymaga, przycinamy drzewa, dla ich zdrowia i owocowania, duży kompost pozwala dbać o ekologię. Kwitnienie mamy zapewnione na 100% w czym pomagają nasze pszczoły, dając w zamian miód wielokwiatowy, lipowy czy spadziowy.
Swojego czasu ogród rodził także marchew, pietruszkę, ogórki, pomidorki, cebulkę etc. jednak teraz na ich miejscu rozgościły się maliny! Może nie ma alejek z kostki brukowej, ale zawsze znajdzie się ławeczka, drewniany stolik, kubek pysznej herbaty i sernik babci. Jednak to wszystko dodatki do naszego pięknego starego ogrodu, który dba o nas i pozwala się choć na chwilę zatrzymać :)
