Pierwsze sadzonki można pobierać już wiosną, kiedy pędy są świeże i elastyczne. Są to tzw. sadzonki zielne. Pod koniec lata, kiedy gałązki są już bardziej dojrzałe, pobiera się sadzonki półzdrewniałe. Ukorzeniają się one dłużej, ale częściej się przyjmują. Młode sadzonki pobieramy rankiem, kiedy mają jeszcze dużo wody. Do rozmnażania wykorzystujemy pędy bez kwiatów, bo kwitnienie utrudnia ukorzenianie.

Większość gatunków wytwarza korzenie w tzw. węzłach, czyli miejscach wyrastania nowych pędów i liści. Dlatego też każda sadzonka powinna mieć przynajmniej jeden węzeł, który po włożeniu do podłoża wypuści korzenie. Sadzonka musi mieć też co najmniej jeden węzeł w części nadziemnej. W praktyce pozostawia się jedną, dwie lub trzy pary liści.

Trudno określić długość sadzonki w centymetrach, gdyż odległości od węzła do węzła bywają różne, zależnie od gatunku. Sadzonki nie powinny być jednak zbyt długie,  ponieważ wówczas gorzej się ukorzeniają i są bardziej narażone na wysychanie, zwłaszcza zielne i półzdrewniałe. Po sadzeniu roślinki umieszczamy w miejscu jasnym, ale nie w pełnym słońcu, w temperaturze ok. 18-20°C. Do gruntu sadzimy je zwykle następnej wiosny.

 

Fuksje: krok po kroku

Fuksję możemy rozmnożyć jeszcze pod koniec sierpnia.

1. Pobieramy silne, zdrowe, ulistnione pędy.

2. Dolne liście usuwamy, pęd obcinamy tuż poniżej węzła, koniec sadzonki obtaczamy w preparacie do ukorzeniania.

3. Sadzonki sadzimy prawie po nasadę liści w mieszance torfu i piasku lub torfu i perlitu w proporcji 2:1 lub 1:1.

4. By utrzymać stałą wilgotność, doniczkę wstawiamy do miniszklarenki. Pojemniki ustawiamy w ciepłym i jasnym miejscu. Sadzonki ukorzeniają się w ciągu 2-3 tygodni.

 

 

Bezproblemowy bukszpan

Bukszpan łatwo rozmnaża się przez sadzonkowanie. Cienkie pędy przyjmują się dość dobrze późnym latem i wiosną przed okresem wzrostu pędów. Pędy powinny mieć około 10 cm długości. Sadzimy je do pojemników z mieszanką gruboziarnistego i wypłukanego podłoża do rozmnażania. Także w tym przypadku dobrze jest okryć sadzonki „namiotem” z przezroczystego woreczka foliowego. Późną jesienią młode rośliny przenosimy do jasnego, ale chłodnego pomieszczenia, np. na nieogrzewaną klatkę schodową. W maju następnego roku bukszpany sadzimy na docelowe stanowisko w ogrodzie.

 

Sadzonkowanie jak klonowanie

Ogromną zaletą tego rozmnażania jest uzyskanie potomstwa identycznego z rośliną mateczną. Tą techniką można rozmnażać rośliny liściaste zrzucające liście na zimę (hortensja, forsycja), liściaste zimozielone (laurowiśnia, wiciokrzew chiński, irga Dammera), iglaste (tuja, cyprysik, cis), wrzosowate (różaneczniki, wrzosy).