Autorką tekstu jest Katarzyna Pruchniewicz

Rodzaj żurawka Heuchera obejmuje około 55 gatunków pochodzących z gór i lasów Ameryki Północnej i Środkowej. Większość roślin jest zimozielona. Ich atrakcyjne ozdobne liście w różnych kolorach i o różnej strukturze osadzone są na  długich ogonkach. Żurawki kwitną od maja do sierpnia. Pojedyncze drobne kwiaty mają barwę od białej do czerwonej, znajdują się na szczycie bezlistnej łodygi kwiatowej. Kwiaty, w zależności od gatunku, zebrane są w grona lub luźne wiechy.

Żurawka potocznie nazywana jest drżączką ze względu na drżenie delikatnych kwiatów przy najmniejszym podmuchu wiatru. Mimo że kwiatostany są niepozorne, nie sposób ich nie zauważyć nawet w wielogatunkowej kompozycji.  Żurawka krwista Heuchera sanguinea ma liście zielone, okrągłe lub nerkowate, gęsto owłosione, kwiaty czerwone.

Żurawka drżączkowa Heuchera x brizoides – okrągłe, przyziemne liście mają karbowany brzeg. Kwiaty są drobne, dzwonkowate, czerwone, różowe lub białe, umieszczone na cienkich, sztywnych pędach. Żurawka amerykańska Heucheraamerican – młode liście są marmurkowate i żyłkowane, starsze stają się błyszczące, intensywnie zielone. Kwiaty są brązowo-zielone. Żurawka drobnokwiatowa Heuchera micrantha tworzy zwarte kępy klapowanych liści. Kwiaty są drobne, beżowo-różowe.

Królową wśród żurawek drobnokwiatowych jest odmiana ‘Palace Purple’ o silnie błyszczących purpurowo lub wiśniowo-czerwonych liściach. W miejscach cienistych liście będą mniej wybarwione i mniej błyszczące. Najmłodsze listki są marmurkowate i żyłkowane. Rośliny tworzą kępy długoogonkowych liści wysokości 30 centymetrów i średnicy do 50 centymetrów. Roślina kwitnie od maja do sierpnia. Na łodydze kwiatostanowej tworzą się wiechy składające się z drobnych beżowych kwiatów. ‘Palace Purple’ można rozmnażać poprzez wysiew z nasion. Uzyskane siewki w dużym stopniu powtarzają cechy rośliny matecznej.

Żurawki stosunkowo wolno rosną. Szczególnie po ostrych zimach w pierwszych dwóch sezonach długo się regenerują. To byliny stosunkowo łatwe w uprawie. Rośliny o jasnych liściach lepiej rozwijają się na stanowiskach bardziej nasłonecznionych. Im ciemniejsze liście, tym mniej światła potrzebuje roślina. Podłoże powinno być przepuszczalne, próchniczne, średnio wilgotne, o odczynie obojętnym. Są przeciętnie mrozoodporne.

Nowoczesne wcielenia żurawki

W północno-wschodnich rejonach Polski należy osłaniać roślinę przed nadejściem mrozów: korą, liśćmi lub agrowłókniną ogrodniczą. Żurawkę, która rośnie w jednym miejscu od wielu lat, a jej liście zasychają od środka, należy jesienią lub wczesną wiosną wykopać, podzielić na kilka mniejszych części i z powrotem wsadzić na nowe stanowiska, w których gleba jest przekopana na co najmniej 30 centymetrów. 

Żurawki o najbardziej dekoracyjnych liściach należy posadzić na pierwszym planie lub na obwódkach rabat. Ciekawie prezentują się na rabatach wśród niskich bylin, takich jak bodziszki, przywrotniki, funkie czy paprocie. Można je także zestawiać z tawułami, bukszpanem, iglakami i ozdobnymi trawami. Z powodzeniem można je włączyć w barwne kompozycje, nad brzegiem stawu czy w ogródkach skalnych.

Można nimi także obsadzać krzewy i drzewa, które mają kontrastowe liście. W każdym miejscu w ogrodzie żurawki będą mile widziane. Dobrze prezentują się w grupie 10-15 sztuk posadzonych w 30-cm odstępach.