Więcej o roślinie poniżej:

Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale)

kategoria:  zioła, byliny

stanowisko:   słońce, półcień

wysokość:  do 2 m

mrozoodporność:  do -20°C

odczyn gleby:  obojętny, lekko zasadowy

preferencje glebowe: żyzna, próchniczo-piaszczysta, zasobna w wapń

podlewanie: średnio

barwa liści/igieł: zielona

barwa kwiatów:  żółta

pokrój: kępiasty, wzniesiony

okres kwitnienia: czerwiec-sierpień

wysiew: późne lato, jesień

rozmnażanie: siew

trwałość liści:  sezonowe

zastosowanie:  balkony, roślina jadalna i lecznicza, tarasy, rabata ziołowa

tempo wzrostu:   szybkie

Lubczyk przybył do nas z południa Europy i Azji Mniejszej. U naszych przodków zyskał opinię afrodyzjaku wykorzystywanego w preparowaniu eliksirów miłości. Wierzenia się zmieniły, a sugestywna nazwa wciąż działa na wyobraźnię.

Lubczyk jest rośliną wieloletnią wyróżniającą się rozłożystym pokrojem. Osiąga wysokość do 2 m, jego szerokość dochodzi do 1 m. Z grubego kłącza wyrastają grube, puste w środku pędy zwieńczone dużymi postrzępionymi liśćmi. W lipcu na roślinach zawiązują się grona drobnych żółtych kwiatów.

Lubczyk preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych. Optymalne warunki rozwojowe zapewniają mu miejsca ciepłe, ale niezbyt suche.

Jedna sadzonka w pełni pokrywa zapotrzebowanie czteroosobowego gospodarstwa domowego. Ze względu na rozmiary powinno się ją uprawiać w odstępie ok. 50 cm od innych roślin. Lubczyk uprawia się zwykle z sadzonek. Siew nasion rozpoczynamy w kwietniu.

Jeżeli szukasz ekologicznych sposobów na szkodniki, choroby i gnojówki roślinne, rekomendujemy:

Uprawę prowadzimy najpierw w kuwecie, później najsilniejszą sztukę wysadzamy do gruntu. Gdy roślina dobrze się ukorzeni, nie będzie wymagać szczególnej pielęgnacji. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne. Rozrośnięte kłącza można wykopać i podzielić.

Wyciągi z korzeni są składnikiem m.in. kostek bulionowych i przypraw maggi. Ziele stosuje się do doprawiania wielu dań obiadowych. Napary z korzenia mają działanie moczopędne, mają też lekkie działanie uspokajające.

Ziele zbiera się jesienią w drugim i trzecim roku uprawy. Oczyszczony surowiec suszy się w temperaturze do 35°C.