Regularne cięcie to ważny zabieg

Większość roślin żywopłotowych wyróżnia się dużą tolerancją na cięcie. O wyborze konkretnego gatunku, oprócz naszych upodobań, decydują ich cechy rozwojowe, cena sadzonek, a także sezonowość lub całoroczność ulistnienia. Cięcie pędów najlepiej wykonywać pod koniec czerwca.

Wtedy najpewniej minął już pierwszy okres wzrostu. W tym czasie należy uważać na ptaki, które jeszcze mogły nie wyprowadzić potomstwa. Mocno rosnące krzewy, jak np. ligustr i grab, strzyżemy drugi raz od drugiej połowy sierpnia do początku września. Ważna jest regularność cięcia. Zbyt późno przycinane iglaki, np. żywotnik i cyprysik, wypuszczają nowe pędy z trudem lub wcale. 

 

Forma trapezowa i profil zaokrąglony

Forma trapezowa to optymalny profil poprzeczny. Zwężająca się ku górze szerokość żywopłotu zapewnia wystarczające doświetlenie także dolnych części pędów, które nie ogołocą się zbyt szybko. Żywopłotowi z roślin tolerujących cień, jak np. grab, buk i cis, można nadawać przekrój prostokątny

Profil zaokrąglony doskonale nadaje się dla roślin o rozłożystym pokroju, jak np. laurowiśnia, ligustr i głogownik. Taka forma ułatwia światłu dostęp do niższych partii żywopłotu. Takie warunki są korzystne zwłaszcza dla światłolubnych żywotników i berberysów

 

Zasady prawidłowego sadzenia żywopłotu

Najpierw należy wykopać ciągły rów. Jest to lepszy sposób niż kopanie dołków pojedynczo dla każdej rośliny. Poza tym rów umożliwia utrzymanie tej samej głębokości sadzenia na całej długości żywopłotu. Bezwzględnie pamiętajmy o tym, aby roślin nie sadzić zbyt głęboko w podłożu.

Ziemię w dnie rowka i do obsypania roślin warto wzbogacić dodatkiem mączki rogowej lub dojrzałego kompostu. Odstęp między roślinami zależy od gatunku i wielkości krzewów. Plastikową siatkę otaczającą bryłę korzeniową rośliny należy usunąć w całości, jutowy worek wystarczy rozciąć u góry. Posadzone rośliny solidnie podlewamy i mocno przycinamy, aby rozkrzewiały się gęściej.

 

 

Laurowiśnia – krzew o wielu walorach

Laurowiśnia wschodnia wyróżnia się dużymi, grubymi, lśniącymi, wiecznie zielonymi liśćmi. Dlatego doskonale nadaje się do sadzenia w żywopłotach oraz nasadzeniach okrywowych. Ten żywotny i zdrowy, łatwy do pielęgnacji krzew nie ma specjalnych wymagań glebowych. Sadząc laurowiśniowy żywopłot, wybierajmy odmiany odporne na przemarzanie.

Duże znaczenie ma tu odpowiednie miejsce – najlepiej, jeśli będzie osłonięte od wiatru. Na mrozowe uszkodzenia najbardziej narażone są krzewy rosnące pojedynczo. Ich przemarznięte liście brązowieją, zamierają i w końcu opadają. Szczególnie groźne są wiosenne przymrozki podczas słonecznej pogody. Powodują one zasychanie nie tylko liści, ale i całych pędów.

Chore laurowiśnie odradzają się, ale okres regeneracji trwa co najmniej kilka tygodni. Na terenach regularnie nawiedzanych przez późne wiosenne przymrozki pod nasadzenia powinno się wybierać stanowiska półcieniste do cienistych, samo sadzenie zaś przełożyć na wiosnę.