Hortensja bukietowa

  • Jeden z najbardziej znanych i cenionych krzewów ogrodowych wyróżnia się długim, obfitym kwitnieniem i odpornością na mróz.

  • Odmiana ‘Renhy’ to królowa wśród hortensji bukietowych. Ma okazałe białe kwiatostany, które z czasem różowieją
    Zdjęcie 1 z 9
    Odmiana ‘Renhy’ to królowa wśród hortensji bukietowych. Ma okazałe białe kwiatostany, które z czasem różowieją
  • Hortensja bukietowa Hydrangea paniculata należy do licznego rodzaju reprezentowanego przez około 25 gatunków rosnących w południowej i południowo-wschodniej Azji oraz w Ameryce Północnej i Południowej. Krzewy te cieszą się dużą popularnością ze względu na bardzo atrakcyjne kwiaty zebrane w okazałe kwiatostany. Składają się one przeważnie z dwóch rodzajów kwiatów: niepozornych i mało ozdobnych płodnych, na których tworzą się nasiona, oraz płonnych bez słupków i pręcików, zbudowanych z dużych „płatków’’. Te ostatnie są znacznie większe i ozdobniejsze dzięki barwnym działkom kielicha przypominającym płatki.

    Hortensja bukietowa (wiechowata) tworzy wysokie krzewy dorastające do 2,5 m,  ale spotyka się także pojedyncze okazy dorastające do 4 m. Kwiaty mają przede wszystkim kolor kremowobiały (w czasie przekwitania są różowoczerwone) i zebrane są w duże stożkowate kwiatostany. Ostatnio wyhodowano odmiany o kwiatach częściowo lekko zaróżowionych od początku kwitnienia. Krzewy kwitną od lipca do września, później ozdobne są ich przekwitające kwiatostany. Zaletą hortensji bukietowej jest to, że pąki kwiatowe zawiązuje na pędach tegorocznych, powstałych w roku kwitnienia. Dzięki temu nie jest narażona na przemarznięcie, tak jak dzieje się to w przypadku hortensji ogrodowej.

    Hortensja bukietowa najlepiej rośnie w półcieniu i na stanowisku słonecznym. Jest bardzo wytrzymała na niskie temperatury. Zimuje bez przykrycia. W chłodnych rejonach Polski wymaga zabezpieczania na zimę przez nasypanie kopczyka z kory, trocin lub próchnicznej ziemi, chroniącego nasadową część pędów przed przemarznięciem.

    Jedną z najciekawszych i najstarszych odmian hortensji bukietowej jest ‘Grandiflora’ o białych kwiatach (w większości wszystkie płonne), tworząca wysokie krzewy dorastające nawet do 4 m. W Lądku Zdroju rośnie jeden z większych jej okazów, corocznie przepięknie kwitnący. Postrzępione płatki w kwiatostanie tworzy odmiana ‘Brussels Lace’. Bardzo cenną karłową odmianą jest  ‘Dart’Little Dot’ o białych kwiatach. Z kolei ‘Kyushu’ to wysoki krzew o błyszczących liściach i dużych kwiatostanach zbudowanych z płonnych i płodnych kwiatów. ‘Limelight wyróżnia się jasnozielonymi lub żółtymi kwiatami płonnymi i bardzo dużymi kwiatostanami wypełnionymi płonnymi kwiatami. Bardzo obficie kwitnąca jest odmiana ‘Phantom’, mająca bardzo duże podłużne kwiatostany. Równie ozdobne są ‘Pink Diamont’ o dużych stożkowatych kwiatostanach barwy początkowo białej, później bladoróżowej, ‘Pinki Winky’ o różowych kwiatostanach i pędach jesienią, ‘Renhy’ o dużych kwiatostanach, które później różowieją, ‘Tardiva’ o białych płonnych kwiatach zebranych w stożkowate kwiatostany oraz ‘Unique’ o bardzo dużych kwiatach. Nową odmianą jest ‘Le Vasterival’ o dużych kwiatach zbudowanych z czterech płatków płonnych. Pędy wyprostowane tworzy odmiana ‘Silver Dollar’ o białych, a jesienią zieleniejących kwiatach. W niektórych szkółkach dostępne są jej nowe, mało znane odmiany. Do najcenniejszych należą ‘Ammarin’ o lekko zaróżowionych kwiatach i ‘Bombshell’ tworząca jajowate, gęsto wypełnione kwiatostany.

    Ciekawe zaróżowione kwiaty mają odmiany ‘Dharuma’ o dużych kwiatostanach i ‘Early Sensation’ o drobniejszych kwiatostanach. ‘Ruby’ ma również różowe kwiaty późnym latem lub jesienią. Białozielone kwiatostany tworzy natmiast odmiana ‘White Goliath’ o przewieszających się kwiatach płonnych w kwiatostanie.

    Olbrzymie kwiatostany ma odmiana ‘Everest’. Duże kwiatostany tworzą także odmiany ‘Great Escape’, ’Papillon’ i ‘Pee Wee’. Wszystkie mają białą barwę, a jesienią zielonkawobiałą.

    Hortensja bukietowa wymaga gleby żyznej, próchnicznej i wilgotnej o odczynie lekko kwaśnym lub kwaśnym. Źle rośnie na glebie ciężkiej, zimnej i podmokłej. Dołek przed posadzeniem roślin dobrze jest zaprawić kwaśnym torfem i dobrze rozłożonym kompostem lub obornikiem. Krzewy sadzimy w miejscach zacisznych o wystawie słonecznej lub w półcieniu. Podczas suszy wymagają podlewania, bo są wrażliwe na brak wody w glebie.

    Hortensje bukietowe lubią systematyczne nawożenie, ponieważ są krzewami szybko rosnącymi, wymagającymi dużej zasobności gleby. Nawozimy je co miesiąc, najlepiej gotowymi mieszankami dla hortensji lub nawozami wieloskładnikowymi zawierającymi makro- i mikroskładniki. Nawóz równomiernie rozsypujemy przy roślinach, najlepiej mieszając go ze ściółką. Podczas suszy krzewy systematycznie podlewamy raz w tygodniu dużą dawką wody, najlepiej około 10-15 litrów, na jeden dojrzały krzew. Krzewy najlepiej rosną na glebie pokrytej ściółką z kory sosnowej, która chroni glebę zarówno przed wyschnięciem, jak i chwastami.

    Hortensje bukietowe wyglądają atrakcyjnie w grupach. Można je sadzić pod koronami drzew dającymi półcień. Bardzo ładnie prezentują się również w dużych założeniach miejskich, na przykład w parkach lub przy miejskich drogach spacerowych, tak zwanych promenadach.

    W ogrodzie hortensja bukietowa niezwykle efektownie komponuje się z wysokimi trawami, na przykład odmianami miskanta chińskiego, lub wysokimi bylinami. Rozwinięte ścięte kwiatostany mogą mieć zastosowanie w różnego rodzaju kompozycjach, ponadto doskonale nadają się na kwiat cięty. Jeśli chcemy stworzyć z nich ozdobne suszki, powinniśmy je suszyć w suchych i ciemnych pomieszczeniach. Zachowują wówczas doskonale barwy białą i różową. Ładnie komponują się z innymi suszkami lub solo w szklanym naczyniu.

     

    Cięcie hortensji bukietowej

    Pod koniec marca lub na początku kwietnia możemy rozpocząć cięcie krzewów, które kwitną na pędach wytworzonych w roku kwitnienia. Młode krzewy przycina się nad 4-5 pąkiem. Z pąków, które pozostały na krzewach, powstaną pędy, które będą zakończone ładnymi kwiatostanami. Pozostawia się tylko najgrubsze pędy. Cienkie wycina się zupełnie, ponieważ pozostawione, wytworzą drobne pędy zakończone małymi kwiatostanami. Starsze krzewy odmładza się, wycinając stopniowo corocznie najstarsze pędy przy szyjce korzeniowej. Będą one zastąpione przez roślinę nowymi pędami. Duże rany po cięciu zabezpiecza się Santarem lub Funabenem. Cięcie dojrzałych starych krzewów można ograniczyć do skracania nad 2-3 pąkiem zeszłorocznych jednorocznych pędów.

  • Ulubione 1
  • Na podobny temat

  • 0 komentarzy

Wideo

Jak konserwować narzędzia ogrodnicze po sezonie Odtwarzaj

Najpopularniejsze

Nasi eksperci

 

mgr inż. Barbara Bogacz

mgr inż. Barbara Bogacz
nasza stała konsultantka
Pytania dot. uprawy
i pielęgnacji roślin
czwartki godz. 17-18
tel. 71 376 28 42

Porady

Połącz się z Mój Piękny Ogród

„Mój piękny ogród” to prawdziwa skarbnica wiedzy i inspiracji dla każdego miłośnika przyrody. Znajdziesz tu oryginalne pomysły na aranżacje ogrodów, balkonów i rabat kwiatowych, projekty nowych nasadzeń, a także sprawdzone porady na temat pielęgnacji i ochrony roślin sadowniczych, ozdobnych oraz warzywnych. Podpowiemy Ci, jak zadbać o ogród, aby każdego roku prezentował się niepowtarzalnie, zachęcając do wypoczynku w malowniczym otoczeniu.